Mahomet urodził się w mieście Mekka, w zachodniej Arabii. Według tradycji muzułmańskiej modlącego się w jaskini Mahometa nawiedził archanioł Gabriel, który powiedział, że Allach wybrał go na posłańca. W późniejszych czasach nazwano go, "nabi" co oznaczało "prorok". Po objawieniach, które otrzymał od Boga, zaczął głosić, że Bóg jest tylko jeden i że jest nim Allach. Mahomet rozpoczął publiczne modły, które wzbudziły niezadowolenie, wśród dokąd politeistycznych mieszkańców. Niezadowolenie to stłumił klan Haszymidów. Obawiano się jednak spisku mieszkańców, dlatego prorok wraz z wyznawcami zdecydował się na emigrację do gazy Medyny. Później muzułmanie docenili to wydarzenie i uznali je za pierwszy rok nowej ery swego kalendarza. W Medynie Mahomet rozpoczął organizację nowej wspólnoty, w której ważną rolę odgrywała więź religijna. Życie w niej regulowały przepisy dotyczące wszystkich form życia społecznego nawet jedzenia i picia. W tym czasie mieszkańcy Mekki zaatakowali Medynę. Prorok odparł ten atak na wzgórzu Ułud. Rok później zawarto pokój z Mekką, a Mahomet udał się tam na swoją pierwszą pielgrzymkę. Mahomet zmarł w Medynie pozostawiając po sobie wielką religię monoteistyczną.
Franciszek był synem bogatego kupca. Matka ochrzciła go imieniem Gioranni, lecz ojciec zmienił imię syna Franciszek otrzymał przeciętne wykształcenie. Poznał łacinę oraz z racji pochodzenia matki, podstawy języka francuskiego. W 1202 roku wziął udział w wojnie Asyżu z Perugią, podczas której dostał się do niewoli. Jako jeniec spędził ponad rok, poważnie w tym czasie chorując. Doświadczył wówczas swojej pierwszej wizji. Kolejnej doznał w grocie nieopodal Asyżu. Głos płynący z krucyfiksu nakazał mu odbudowę świątyni. Samotny Franciszek modlił się by zrozumieć wolę Boga. Sprzedał cały swój majątek, a także własność rodziców by uzyskane pieniądze przeznaczyć na odbudowę kościoła. Rozgniewany ojciec postawił go przed świeckimi władcami Asyżu. Wówczas to Franciszek oświadczył, że odtąd będzie służył tylko Ojcu Niebieskiemu. Przez trzy lata odbudował zniszczone świątynie, a słowa ewangelii św. Mateusza sprawiły, że zaczął głosić kazania nawołujące do życia w pokucie, miłości i ascezie. Stworzył zakon Braci Mniejszych, zwany potocznie franciszkanami. Zajął się też tworzeniem reguł panujących w klasztorze. W 1224 roku podczas czterdziestodniowego postu, został naznaczony stygmatami Chrystusa. Tradycja utrzymuje, że swe kazania wygłaszał nie tylko do ludzi, lecz również do zwierząt. Choroba sprawiła, że zmarł w Porcjunkuli pod Asyżem. Kanonizowano go dwa lata później.