Informacje o życiu Gautamy pochodzą z buddyjskiej tradycji, spisanej w czasach po śmierci przywódcy. Urodził się w gaju Lumbinii, na terytorium dzisiejszego Nepalu. Według tradycji, zdarzenie to miało miejsce pomiędzy 565 a 553 rokiem p.n.e. legenda mówi cudownych narodzinach. Matka Gautamy śniła, że nad jeziorem w Himalajach do jej łona wszedł biały słoń, któremu w trąbie trzymał kwiat lotosu. Mędrcy zinterpretowali ten sen jako znak, że narodzi się władca świata. Gautama w swym życiu zobaczył cztery znaki, które odmieniły jego życie. Najpierw spotkał starca, potem człowieka śmiertelnie chorego, a w końcu zwłoki. Dopiero czwarty znak przyniósł mu pocieszenie, był to pobożny żebrak, który sprawiał wrażenie szczęśliwego. Wówczas to opuścił pałac i stał się wędrownym pustelnikiem. Wreszcie dołączył do grona ascetów wraz, z którymi umartwiał się i modlił. Mając 35 lat zdecydował się na medytację, dzięki której miał rozwiązać odwieczny problem cierpienia. Dostąpił oświecenia i stał się Buddą. Przez kolejne lata podróżował i nauczał ludzi. Tradycja mówi, że Gautama przeszedł wielką liczbę wcieleń. Zmarł w wieku 80 lat, a po sobie pozostawił religię, która zdobyła wielu wyznawców na świecie.
Źródłem, którego czerpiemy wiadomości o życiu Jezusa są teksty Ewangelii i listów apostolskich. Uważa się, że Jezus narodził się pomiędzy 6 a 4 rokiem p.n.e., pod koniec panowania, która Heroda. Narodził się w Betlejem a wychowywał w Nazarecie. Swoją misję rozpoczął w Galilei. Wokół siebie skupił dwunastu uczniów, z którymi podróżował i nauczał. Jezus głosił nadejście Królestwa Bożego. Przedstawiał Boga jako kochającego Ojca, który wybacza wszystkie ludzkie grzechy. Aby ukazać prawdy moralne często odnosił się do paradoksów. Uzdrawiał chorych na umyśle i ciele zraz dokonywał czynów uchodzących za cudowne. Szanował prawo, w którym kładł nacisk na prawość moralną. Uważał, że jest szczególnie blisko Boga, który wyznaczył mu do spełnienia misję. Określał się "synem człowieczym". Ludzie widzieli w nim proroka lub też mesjasza. Wspomnienie o królestwie Niebieskim zaniepokoiło rzymskie władze. Swój ostatni wieczór Jezus spędził w Jerozolimie. Po modlitwie na Górze Oliwnej Pojmało go i skazano na śmierć poprzez ukrzyżowanie. Wyrok zatwierdził Poncjusz Piłat. Po zdjęciu z krzyża ciało Jezusa złożono w grobie. Bliscy Jezusa twierdzili, że zmartwychwstał i znów przebywał w gronie uczniów. Dało to nadzieję ludziom na życie pozagrobowe i stało się centralnym elementem religii stworzonej przez Jezusa Chrystusa.